facebook

Medium link

Przepisy marzec 2020 r. - Epidemia.

1 kwietnia 2020 r. weszła w życie ustawa z 31 marca 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie systemu ochrony zdrowia związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, opublikowana w Dz. U. z 2020r. poz. 567

Ustawa wprowadza zmiany w:

-w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty

W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister  zdrowia może zmienić terminy, dotyczące Lekarskiego Egzaminu Końcowego (LEK) i Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego (LDEK).
W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy. Informację o zmianie tych terminów minister zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.
W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii lekarz stażysta może zostać skierowany przez:

  • wojewodę do pracy przy zwalczaniu epidemii na podstawie art. 47 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi  do podmiotu, w którym odbywa staż albo do innego podmiotu, albo
  • pracodawcę do realizacji innych zadań niż wynikające z zawartej umowy w celu przygotowania zawodowego obejmującego realizację programu stażu podyplomowego, jeżeli nie zostanie wydana decyzja, o której mowa wyżej.

Zadania muszą być dostosowane do poziomu wiedzy i umiejętności kierowanego lekarza stażysty oraz podlegać nadzorowi i kierownictwu lekarza specjalisty wyznaczonego przez kierownika jednostki, do której został skierowany lekarz stażysta.
Na wniosek lekarza stażysty minister zdrowia może uznać w drodze decyzji okres, w którym lekarz ten nie realizował programu stażu podyplomowego, za równoważny z realizowaniem tego programu, jeżeli realizował w tym czasie wyznaczone zadania.
 W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister  zdrowia może zmienić terminy składania wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister zdrowia dokonuje ponownej  ich zmiany, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy.  Informację o zmianie tych terminów minister zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.
 W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne może zostać skierowany przez:

  • wojewodę do pracy przy zwalczaniu epidemii na podstawie art. 47 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi do podmiotu, w którym odbywa szkolenie specjalizacyjne albo do innego podmiotu, albo
  • pracodawcę do realizacji innych zadań niż wynikające z umowy, na podstawie której odbywa szkolenie specjalizacyjne, jeżeli nie zostanie wydana decyzja, o której mowa wyżej.

Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, który został skierowany do wykonywania pracy innej niż wynikająca z umowy, na podstawie której odbywa szkolenie specjalizacyjne, wykonuje pracę pod nadzorem lekarza specjalisty wyznaczonego przez kierownika jednostki, do której został skierowany. Lekarz specjalista nadzorujący pracę lekarza w trakcie szkolenia specjalizacyjnego nabywa odpowiednie uprawnienia kierownika specjalizacji.
Na wniosek lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne dyrektor CMKP może uznać, w drodze decyzji, okres, w którym lekarz ten nie realizował programu specjalizacji, za równoważny z realizowaniem tego programu, jeżeli w okresie tym realizował powyższe zadania.
Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, któremu odwołano kurs specjalizacyjny w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii, jest zwolniony z obowiązku realizacji tego kursu, jeżeli realizacja tego kursu wymaga przedłużenia szkolenia specjalizacyjnego o okres dłuższy niż 3 miesiące oraz zrealizował wszystkie inne kursy objęte programem specjalizacji.
 
W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii minister  zdrowia może zmienić terminy dotyczące przystąpienia do PES. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy.  Informację o zmianie tych terminów minister zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.

-ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

Ustawa wprowadza izolację w warunkach domowych oznaczającą odosobnienie osoby chorej z przebiegiem choroby zakaźnej niewymagającej bezwzględnej hospitalizacji ze względów medycznych w jej miejscu zamieszkania lub pobytu, w celu zapobieżenia szerzenia się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych.
Decyzje wydawane w przypadku podejrzenia zakażenia lub choroby szczególnie niebezpiecznej i wysoce zakaźnej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia innych osób  mogą być przekazywane w każdy możliwy sposób zapewniający dotarcie decyzji do adresata, w tym ustnie
I nie wymagają uzasadnienia, a przekazane w sposób inny niż na piśmie, są następnie doręczane na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób.
W celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, osoby chore na chorobę zakaźną albo osoby podejrzane o zachorowanie na chorobę zakaźną mogą podlegać obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych.
 Osoby, które były narażone na chorobę zakaźną lub pozostawały w styczności ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego, a nie wykazują objawów chorobowych, podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu, jeżeli tak postanowią organy inspekcji sanitarnej przez okres nie dłuższy niż 21 dni, licząc od dnia następującego po ostatnim dniu odpowiednio narażenia albo styczności.
Obowiązkowa kwarantanna lub nadzór epidemiologiczny mogą być stosowane wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego.
Zakazuje się opuszczania miejsca  izolacji i  izolacji  w warunkach domowych lub kwarantanny chyba, że odpowiednio dana osoba wymaga hospitalizacji albo organ inspekcji sanitarnej postanowi inaczej.
W przypadku podejrzenia lub rozpoznania zachorowania na chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną, lekarz przyjmujący do szpitala, kierujący do izolacji, kwarantanny lub zlecający izolację w warunkach domowych, kierując się własną oceną stopnia zagrożenia dla zdrowia publicznego, poddaje osobę podejrzaną o zachorowanie, chorą na chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub osobę narażoną na zakażenie, hospitalizacji, izolacji, kwarantannie, badaniom lub zleca izolację w warunkach domowych, również w przypadku, gdy brak decyzji inspektora sanitarnego, a osoba podejrzana o zachorowanie, chora lub narażona na zakażenie nie wyraża zgody na hospitalizację, izolację, kwarantannę, wykonanie badania lub izolację w warunkach domowych.
O przyjęciu do szpitala albo skierowaniu do izolacji, kwarantanny lub zleceniu izolacji w warunkach domowych takiej osoby, lekarz przyjmujący do szpitala, kierujący do izolacji, kwarantanny lub zlecający izolację w warunkach domowych, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić państwowego powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla szpitala, miejsca izolacji, odbywania kwarantanny lub izolacji w warunkach domowych.

Skierowaniu do pracy niosącej ryzyko zakażenia przy zwalczaniu epidemii nie podlegają:

  • osoby, które nie ukończyły 18 lat bądź ukończyły 60 lat,
  • kobiety w ciąży,
  • osoby samotnie wychowujące dziecko w wieku do 18 lat,
  • osoby wychowujące dziecko w wieku do 14 lat,
  • osoby wychowujące dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego,
  • osoby, u których orzeczono częściową lub całkowitą niezdolność do pracy,
  • inwalidzi i osoby z orzeczonymi chorobami przewlekłymi,
  • osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe oraz posłowie i senatorowie RP.

 W przypadku gdy dziecko w wieku powyżej 14 lat jest wychowywane przez dwoje osób, którym przysługuje władza rodzicielska, do pracy przy zwalczaniu epidemii może zostać skierowana wyłącznie jedna z nich.
Decyzje o skierowaniu do pracy przy zwalczaniu epidemii mogą być przekazywane w każdy możliwy sposób zapewniający dotarcie decyzji do adresata, w tym ustnie i nie wymagają uzasadnienia, a
przekazane w sposób inny niż na piśmie, są następnie doręczane na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób.
Osobie skierowanej do pracy na podstawie decyzji przysługuje wynagrodzenie zasadnicze w wysokości nie niższej niż 150% przeciętnego wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego na danym stanowisku pracy w zakładzie wskazanym w tej decyzji lub w innym podobnym zakładzie, jeżeli w zakładzie wskazanym nie ma takiego stanowiska. Wynagrodzenie nie może być niższe niż wynagrodzenie, które osoba skierowana do pracy przy zwalczaniu epidemii otrzymała w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym wydana została decyzja o skierowaniu jej do pracy przy zwalczaniu epidemii.
Kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie wykonuje decyzji o skierowaniu do pracy przy zwalczaniu epidemii,  podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł.

-ustawie z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Jeżeli w okresie pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego ubezpieczony będący pracownikiem wykonującym zawód medyczny, zatrudniony w podmiocie leczniczym, świadczy pracę w podmiocie leczniczym w ramach dyżuru medycznego w godzinach innych niż czas zwolnienia od wykonywania pracy w związku z osobistym sprawowaniem opieki, oraz poza normalnymi godzinami pracy, nie stosuje się przepisu art. 17 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, stanowiącego że ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.

Jeżeli w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, ubezpieczony wykonujący zawód medyczny  świadczy pracę zdalną na rzecz podmiotu wykonującego działalność leczniczą lub udziela świadczeń zdrowotnych za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, nie stosuje się przepisu art. 17 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ubezpieczonemu wykonującemu zawód medyczny zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19 powstałej w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w pod-miocie leczniczym przysługuje zasiłek chorobowy, którego miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.  

 Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego, wykonywane w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, są udzielane przez podmioty wykonujące działalność leczniczą lub lekarzy i lekarzy dentystów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, wpisanych do wykazu opracowywanego przez właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ w porozumieniu z wojewodą. W wykazie umieszcza się podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa wyżej, uwzględniając potrzeby wynikające z zabezpieczenia dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej, na obszarze województwa, a także strukturę organizacyjną tych podmiotów, rodzaj wykonywanej działalności leczniczej oraz zasoby kadrowe i sprzętowe.

Lekarz oraz lekarz dentysta  posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie jest ukarany karą zawieszenia lub zakazu jego wykonywania, może udzielać świadczeń opieki zdrowotnej w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 za pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę podległą ministrowi zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia, z pominięciem obowiązków rejestrowych określonych w ustawie o działalności leczniczej oraz obowiązków dotyczących dokumentacji medycznej wynikających z przepisów o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Działalność ta nie podlega wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
W celu uzyskania dostępu do systemu informacyjnego, lekarz oraz lekarz dentysta składa do jednostki, o której mowa wyżej, wniosek w postaci elektronicznej zawierający:

  • oświadczenie o zamiarze udzielania teleporad, z podaniem miejsca i, jeżeli to możliwe, czasu ich wykonywania,
  • dane dotyczące tego lekarza albo lekarz dentysty:
    • imię i nazwisko,
    • datę urodzenia,
    • numer PESEL lekarza lub lekarza dentysty lub serię i numer jego dowodu tożsamości w przypadku braku numeru PESEL,
    • numer prawa wykonywania zawodu lekarza lub numer prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty,
    • określenie tytułu zawodowego,
    • posiadane specjalizacje,
    • numer telefonu do kontaktu,
    • adres poczty elektronicznej
    • adres do korespondencji.

Lekarz oraz lekarz dentysta udzielający świadczeń za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, prowadzi dokumentację medyczną w postaci karty teleporady.
Karta teleporady zawiera:

  • oznaczenie pacjenta:
    • imię i nazwisko,
    • numer PESEL, a w jego braku serię i numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,
    • datę urodzenia oraz płeć, jeżeli numer PESEL nie został nadany,
    • adres miejsca zamieszkania,
    • adres poczty elektronicznej,
    • numer telefonu do kontaktu,
  • oznaczenie osoby udzielającej teleporady ( imię i nazwisko,  tytuł zawodowy, numer prawa wykonywania zawodu),
  • informacje dotyczące stanu zdrowia oraz zalecanego procesu diagnostycznego i leczniczego:
    • rozpoznanie choroby lub problemu zdrowotnego,
    • zalecenia,
    • informacje o wystawionych zaświadczeniach, receptach lub skierowaniach,
    • inne informacje istotne dla procesu leczenia.

Karty teleporady są przechowywane przez okres 30 dni od dnia jej udzielenia.

W odniesieniu do lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa wyżej:

  • recepta oraz dokument realizacji recepty – zawierają dane wymagane dla recepty pro auctore albo pro familiae,
  • za adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych – uznaje się adres siedziby jednostki właściwą w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia,

Teleporady mogą być również udzielane przez podmioty wykonujące działalność leczniczą.
 ( obowiązuje od 25 marca 2020 r.)

Lekarza, który uzyskał potwierdzenie zakończenia szkolenia specjalizacyjnego i wystąpił do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych z wnioskiem o przystąpienie do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w przedłużonej wiosennej sesji egzaminacyjnej w 2020 r.  uznaje się za:

  • lekarza specjalistę w dziedzinie, której dotyczył wniosek o przystąpienie do PES, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym część pisemną PES w tej dziedzinie, albo
  • lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie, której dotyczył wniosek o przystąpienie do PES, jeżeli żadna z części PES w tej dziedzinie nie odbyła się w wiosennej sesji egzaminacyjnej w 2020 r.

– nie dłużej jednak niż do dnia wskazanego jako najbliższy termin PES w danej dziedzinie medycyny (obowiązuje  od 14 marca 2020 r. )

Obwieszczenia zawierające wykazy  refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, obowiązujące od 1 marca 2020 r. zachowują ważność do 31 sierpnia 2020 r.
W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie przeprowadza się konkursów ofert i rokowań, o których mowa w przepisach ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Osoba podlegająca na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi obowiązkowej kwarantannie w związku z podejrzeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2 instaluje na swoim urządzeniu mobilnym udostępnione przez ministra właściwego do spraw informatyzacji oprogramowanie służące do potwierdzania realizacji obowiązku przestrzegania kwarantanny oraz używa go do potwierdzania realizacji tego obowiązku.
Obowiązek zainstalowania i używania oprogramowania nie dotyczy osoby z dysfunkcją wzroku (niewidzącej lub niedowidzącej), osoby, która złożyła oświadczenie, że nie jest abonentem lub użytkownikiem sieci telekomunikacyjnej lub nie posiada urządzenia mobilnego umożliwiającego zainstalowanie tego oprogramowania.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z koniecznością zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, w tym w przypadku odmowy wykonania polecenia związku z przeciwdziałaniem COVID-2  lub jego nienależytego wykonania przez podmiot leczniczy prowadzący szpital, minister zdrowia może zawiesić, w drodze decyzji, kierownika tego podmiotu, w wykonywaniu praw i obowiązków oraz wyznaczyć do ich wykonywania pełnomocnika, zawiadamiając o tym właściwego wojewodę oraz organ powołujący zawieszonego kierownika. Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Lekarz, który wystąpił do dyrektora CEM z wnioskiem o przystąpienie do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w wiosennej sesji egzaminacyjnej w 2020 r., uzyskuje tytuł lekarza specjalisty w danej dziedzinie medycyny pod warunkiem, że:

  • złożył z wynikiem pozytywnym część testową PES w tej dziedzinie medycyny,
  • część ustna PES w tej dziedzinie medycyny nie odbyła się do 31 maja 2020 r.

Ponadto zmiany zostały wprowadzone w:

  • w ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej  
  • ustawie o diagnostyce laboratoryjnej
  • ustawie o Agencji Badań Medycznych
  • ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym
  • ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów
  • ustawie  o publicznej służbie krwi
  • ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów
  • ustawie – Prawo farmaceutyczne
  • ustawie o działalności leczniczej
Początek strony